วันแห่งความบังเอิญ
posted on 20 Sep 2006 23:15 by amaie in Conner-Eyesเราเดินผ่านกันโดยบังเอิญ
เราสบสายตากันโดยบังเอิญ
เราเข้าร้านอาหารเดียวกันโดยบังเอิญ
เรานั่งหันหลังให้กันโดยบังเอิญ
เราเรียกเช็คบิลพร้อมกันโดยบังเอิญ
เราเดินออกจากร้านโดยบังเอิญ
ฝนตกหนักอย่างบังเอิญ
เรานั่งรอรถเมล์ ข้างๆ กันโดยบังเอิญ
เราโดนรถยนต์คันนึงวิ่งสาดน้ำมาใส่ โดยบังเอิญ
เราหันมามองหน้ากันอย่างบังเอิญ
เรามองรถเมล์คันเดียวกันอย่างบังเอิญ
เวลาของความบังเอิญจบลงอย่างบังเอิญ
เขาลุกขึ้นเพื่อจะขึ้นรถเมล์คันนั้น
แล้วส่งร่มคันสีเทาให้ชั้น
แล้วหันหลังขึ้นรถเมล์
ชั้นมอง จนลับสายตา
แล้วพอดีว่า...
ชั้นเหลือบไปเห็นชื่อ และ เบอร์โทรศัพท์โดยบังเอิญ
อะไรๆ ก็บังเอิญ
วันนี้ช่างเป็นวันแห่งความบังเอิญจริงๆ