Conner-Eyes

วันแห่งความบังเอิญ

posted on 20 Sep 2006 23:15 by amaie  in Conner-Eyes

เราเดินผ่านกันโดยบังเอิญ

เราสบสายตากันโดยบังเอิญ

เราเข้าร้านอาหารเดียวกันโดยบังเอิญ

เรานั่งหันหลังให้กันโดยบังเอิญ

เราเรียกเช็คบิลพร้อมกันโดยบังเอิญ

เราเดินออกจากร้านโดยบังเอิญ

ฝนตกหนักอย่างบังเอิญ

เรานั่งรอรถเมล์ ข้างๆ กันโดยบังเอิญ

เราโดนรถยนต์คันนึงวิ่งสาดน้ำมาใส่ โดยบังเอิญ

เราหันมามองหน้ากันอย่างบังเอิญ

เรามองรถเมล์คันเดียวกันอย่างบังเอิญ

เวลาของความบังเอิญจบลงอย่างบังเอิญ

เขาลุกขึ้นเพื่อจะขึ้นรถเมล์คันนั้น

แล้วส่งร่มคันสีเทาให้ชั้น

แล้วหันหลังขึ้นรถเมล์

ชั้นมอง จนลับสายตา

แล้วพอดีว่า...

ชั้นเหลือบไปเห็นชื่อ และ เบอร์โทรศัพท์โดยบังเอิญ

อะไรๆ ก็บังเอิญ

วันนี้ช่างเป็นวันแห่งความบังเอิญจริงๆ