ผมลืมมันทิ้งไว้กลางทาง
พอนึกได้ ร่างกายก็ตามหามันจนทั่ว
กลับไปพบอยู่บนฝ่ามือใครคนหนึ่ง
แต่ถูกปฏิเสธว่านั่นไม่ใช่ของของผม
ผมไม่มีหลักฐานบ่งชี้
ผมจึงจำใจก้มหน้ากลับ..
ไม่นานวัน เมื่อผมเดินผ่านทางเส้นเดิม
ผมพบมันตรงข้างทาง
มันดูเหงาหงอย ไร้ที่ไป
ผมหยิบมันขึ้นมา ลูบหัวมันเบาๆ
ปลอบใจมัน
แล้วนำมันกลับบ้าน..
ใส่มันไว้ในกรงเช่นเดิม
และหลงลืมมันไว้ในกรงคับแคบแห่งกาลอดีต
เพื่อเป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว


* ... เมือเขาลืมชั้นไว้กลางทาง by amies