อามีเอล*

ไม่คิดว่า พ่อจะเป็นคนโรแมนติกหรอก
ที่ให้ กล่องเพลง Canon in dใหม่กับหนู
พ่อแค่ทำตามคำแนะนำของเขา
ผู้ชายที่พ่อไว้ใจ ..แต่ชอบทำให้หนูร้องไห้

ผู้ชายคนนั้น พันธนาการหนูไว้แต่เพียงผู้เดียวด้วยบทเพลงนี้
ถูกตรึงด้วยอดีตในกล่องเล็กๆ ใบเก่า

คืนหนึ่ง หนูหยิบกล่องเพลงที่พ่อให้มาเปิด แทนกล่องเพลงเก่าที่เขาเคยให้
เสียงเพลงบรรเลงไร้ที่ติเช่นเดิม
เพียงแต่ หนูรู้สึกไปเองว่า พันธนาการของเขาอ่อนลงนิดหน่อย
ด้วยบรรจุภัณฑ์ใหม่ที่พ่อมอบให้

...เมื่อถามถึง ผู้ชายที่หนูควรไว้ใจบนโลกนี้
หนูไม่ขัดขืน ที่จะบอกว่า มีแค่พ่อและเขา...

พ่อคงจะรู้ ว่าหนูยึดติดกับอดีตนี้มานาน
และพ่อก็คงแค่อยากจะแบ่งเบาความร้อนรน และหมกมุ่นของหนู
ด้วยการที่ไม่สั่งให้หนูลืมมันทั้งหมด
แต่ย้ำกับหนูว่า มีพ่อ ไว้แบ่งเบาและกั้นกลางระหว่างความสัมพันธ์ที่หนูเจ็บปวดนั่น

พ่อบอกว่าหนูโตพอที่จะจัดการกับทุกสิ่งด้วยตัวเอง ..แม้มันจะยังยากลำบาก
แต่มีเพียงอย่างเดียวที่หนูยังจัดการไม่ได้คือ อารมณ์ลุ่มหลง หมกมุ่น และโสมม ของตัวเอง

แม่ปลูกฝังหนูด้านความเป็นมนุษย์
แต่พ่อกลับมองลึกลงไป และถอนความเป็นมนุษย์เกินไปของหนูออก
สิ่งที่คนอื่นมองข้าม พ่อเติมมันจนเต็ม..

ครั้งต่อไป ที่หนูจะเอากล่องบรรจุบทเพลงแห่งรักของหนูกับเขามาเปิด
ความเจ็บปวดมันคงละลายไปบ้างแล้วล่ะนะ

ขอบคุณ , รักค่ะ