อามีเอล*

-1-

เราสองคนคบกัน ..ลับๆ มาโดยตลอด
"ช่วงนี้นัดเจอบ่อยนะ แฟนไม่ถามหรอ?" ถามหญิงที่ยืนมองฟ้าอยู่ข้างๆ
"ช่างเถอะ" หล่อนมักจะตอบแบบนี้เสมอ
ไม่รู้นานเท่าไรแล้ว ที่เรามักจะมานั่งกันอยู่ที่นี่ ..ณ ดาดฟ้าเดียวกัน
ไม่ได้หลบซ่อน ไม่ได้ปิดบัง เพราะที่ๆ เราจะมาเจอกันมีอยู่ที่เดียว
"เธอ.. ไม่รักแฟนเธอแล้วหรือ?" ผมถาม
"รัก..." เธอถอนหายใจ ก่อนมองหน้าผม "...มาก"
"อื้ม.." หลบสายตาที่อ่านไม่ออกนั่น "เรารักเธอนะ"
เมื่อเราจากกัน คำบอกลามิได้ถูกเอ่ย เช่นเดียวกับคำสวัสดี ดังเราไม่เคยเจอกันมาก่อน
เสมือนไร้ตัวตนเมื่อจากกัน ..เธอบอก ..ผมเข้าใจ

-2-

"ช่วงนี้แฟนกูไม่รู้เป็นไรว่ะ ไม่โทรมาเลย" เขาถามผมขณะอยู่ในโรงอาหาร
"อาจจะยุ่งๆ"
"วันนี้กูจะไปหา มึงกลับพร้อมกับกูนะ ว่าแต่.. อิจฉามึงว่ะ อยู่คอนโดเดียวกับแฟนกูเลย" เขาย้ำและกดโทรศัพท์หาคนรัก ผมฟัง..
"อยู่ไหนล่ะน่ะ อยากไปหาจัง" ประโยคเดียว , คู่สนทนาตอบและวางสาย หันมามองหน้าผมคล้ายจะบอกคำตอบ
"ให้กูทายนะ .. ดาดฟ้า" ผมบอก พร้อมกับหยิบหนังสือที่กองบนโต๊ะ เดินออกไปโดยไม่หันมองมาแม้เสียงเรียกของเขาจะดังก้องโรงอาหาร

19.00 ยืนหน้าคอนโด แหงนมองบนดาดฟ้า ...แค่คืนนี้เท่านั้นที่เราจะไม่ได้เจอกัน