อามีเอล*

ยืนอยู่ตรงหัวมุมทางแยกคนเดียว
มีคนผ่านไปมา

ชาย หญิงคู่หนึ่งจับมือกัน . ทักทายเรา
ฝ่ายหญิงที่ไม่รู้จักเราดีเท่าฝ่ายชายกล่าว "สวัสดีจ้ะ" อย่างสุภาพ และน่ารัก
เราเพียงตอบกลับไป "อื้มม"
แล้วพวกเค้าก็จับมือกันเดินจากไป

เดินตรงไปยังลู่วิ่งสนามฟุตบอล
มีคนเดินขวักไขว่

นักศึกษากลุ่มใหญ่ชาย หญิงหน้าคุ้นเคยเดินผ่านไป
ทักทายชายหนุ่มคนที่หน้าคุ้นเคยที่สุดด้วยรอยยิ้ม
ขณะที่หญิงที่จับมือเขาอยู่ก็ยิ้มกลับมาเช่นกัน
"พี่ว่า พี่อยากเลิกกับเค้าแล้วล่ะมั๊ง..." เสียงคุยโทรศัพท์เมื่อสองคืนก่อนยังดังติดหู
แต่พวกเค้าก็ยังจับมือกันเดินต่อไป

เดินไปหลังอัฒจรรย์
ผู้คนมากมายยืนอยู่ตรงทางขึ้น

ผู้หญิงผมยาวสีดำสวยผู้มาจากต่างโรงเรียนยืนหันหลังให้กับเรา
นึกถึงเมซเสจเมื่อคืนที่หล่อนส่งมา
"พรุ่งนี้.. ไปนะ พาแฟนไปด้วย"
ก่อนที่จะเห็นชายหนุ่มร่วมโรงเรียนเดินลงบันไดมาพบ

เดินไป เดินมา เดินมา เดินไป...

จนพิธีปิดจบลง

"กลับบ้านกันดีกว่ากอล์ฟ" .. หันไปบอกเพื่อนที่เดินไปด้วยกัน
"อื้มม" มันตอบเพียงเสียงในลำคอ

มองไปรอบๆ...
เดินผ่านคนมากมาย....
ใครหลายคน ลากอดีตกลับมา ทักทาย พูดคุย และ จากลา..
เหว่ว้า ว่างเปล่า...

กลับบ้านดีกว่า....
กลับไปหาสีสันนอกกีฬาสี*

- กีฬาสี TUP2006* สนุกไร้สติสุดๆ