อามีเอล*

ชั้นมองคุณอยู่นาน

ขณะที่กำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบไปด้วย

คุณเป็นอะไรไปนะ

ดูกระวนกระวายชอบกล

แต่คุณยังคงจดจ่อกับคอมพิวเตอร์บางเฉียบบนโต๊ะ

เหมือนเช่นทุกวัน

โดยไม่หันมามองชั้นเหมือนเคย

ชั้นละความสงสัย

ก้มลงอ่านหนังสือต่อ

หลายสิบนาทีผ่านไป

คุณดูจะกระวนกระวายมากกว่าคนที่กำลังจะสอบอย่างชั้นซะอีก

ชั้นตัดสินใจเอ่ยถาม

..เป็นอะไรไป..

คุณหันมา เอ่ยคำว่า .. เปล่า ..

แล้วหันกลับไป

ชั้นก้มลงอ่านหนังสือต่อ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นถี่ๆ

ชั้นหยิบมันมารับ

และพูดคุยกับคู่สนทนาอยู่พักนึง

ก็ทราบความว่า

... MSN เข้าไม่ได้...

สาเหตุที่ทำให้ชายร่างสูงตรงหน้าไม่พอใจ

ชั้นมองเขาอยู่เนิ่นนาน โดยไม่ได้ก้มลงไปอ่านหนังสือ

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มยังจดจ่อ

ไม่ละไปไหน

... มีอะไรให้ช่วยมั้ย ... ชั้นเอ่ยถาม

เขาหันมา สบสายตา ถอนหายใจ

ชั้นส่งสายตาเหมือนจะทำให้รู้ว่า ..ชั้นรู้สาเหตุ...

เขาบอกกลับทางเดียวกัน

... ผมก็รู้ ว่าคุณรู้ ...

... คุณอยู่บนโลกไหน ก็กลับมาอยู่บนโลกนั้นเถอะ ... ชั้นบอกเบาๆ

... ครับ ? ... สิ้นเสียงห้าว เหมือนคำถาม

ชั้นเดินไปปิดเครื่องคอม ที่เป็นสาเหตุแห่งความกระวนกระวายนั่น

จับใบหน้า ให้สายตาเขา หันมาสบตาคู่นี้ของชั้น

.

.

.

... ไม่มีคนใน MSN ก็ยังมีชั้นอยู่ทั้งคน

กลับมาอยู่บนโลกใบเดิมได้แล้ว ...

ปล. เรื่องเข้า m ไม่ได้แล้วโทรมาบ่นกับชั้นเนี่ย

เลิกซะทีได้ไม๊วะเพื่อนรัก ?

ปล2. ขอบคุณ "เหมี่ยว" มากกกกๆ

สำหรับวิธีแก้ MSN .. >> Click here ! <<