อามีเอล*

อะไรทำให้เธอทรมานใจที่สุด ?

-----------------------------------

ทางกลับบ้าน

บนรถแท๊กซี่คันเก่า

กับดอกกุหลาบก้านหัก ที่ได้มาจากการหาเสียงของคณะสี

รุ้ง เค้าบอกว่า ถ้ามีใครทำก้านกุหลาบของเราหัก จะอาภัพรักชั่วชีวิตนะรู้เปล่า ?

ชั้นพูดติดขำ ๆ กับเพื่อนที่นั่งรถมาเพื่อลงป้ายรถเมล์ตรงแยก

บ้าดิ !! จริงเปล่า ?

ไม่จริง

ชั้นตอบกลับไปทันที

ก่อนที่จะบอกคนขับให้ส่งเพื่อนลงไปก่อน

.............

.........................

......................................

ป๊อก ..

เป๊าะ ..

เป๊าะ ..

เป๊าะ .....

เสียงของก้านกุหลาบที่ถูกหักเป็นหลายๆ ท่อน

ดังไม่ได้จังหวะ

เค้าบอกถ้าหักก้านดอกกุหลาบที่แฟนให้มา จะอาภัพรักนะ รู้เปล่า ..

เสียงชายหนุ่มในอดีต ดังก้องในหัวสมอง

จริงเปล่าเนี่ย !!

ไม่จริงหรอก

เขาขำ แล้วหันมามองหน้าชั้นก่อนที่จะพูดว่า

ความรักมันขึ้นอยู่กับคนสองคนต่างหากเล่า

................

.......................

ใช่ ..

สายฝนที่ตกอยู่ด้านนอก

ชะล้างรถคันเก่าให้ดูใหม่ขึ้นมาเพียงนิดหน่อย

มันยังตกแรงขึ้น

แรงขึ้น และ แรงขึ้นอีกเรื่อย ๆ

บรรยากาศเย็นๆ บนรถ

ทำให้ชั้นกำก้านกุหลาบที่หักแน่นขึ้น

ดีที่หนามของมันถูกหักออกไปหมดแล้ว

มือเลยไม่เจ็บ

แต่กลับเจ็บที่ใจแทน

หน้าตึก 13 ของคอนโดชุด

ฝนเริ่มซาลง พอที่จะเดินไปซื้อยาแก้ปวดท้อง ที่ตึกข้างๆ ได้

ความเย็นจากหยดน้ำกระทบกาย

แต่ในใจกลับร้อนขึ้น

.........

วันก่อน ไม่เคยต้องซื้อยาเอง

ไม่เคยต้องไปหาหมอเอง

แต่นั่นคือ วันก่อน ไม่ใช่ วันนี้

...............

........................

ความคิดทำให้ชั้นหยุดอยู่กับที่ไปนานเท่าไหร่ไม่รู้

แต่รู้สึก ว่าเสื้อนักเรียนสีขาวออกฟ้าอ่อนนี่ เปียกหมาด ๆ

และกุหลาบในมือยังทำให้คิดถึงประโยคนั่น

ในห้องนอน กับเตียงขนาดควีนไซด์

ชั้นล้มตัวลงนอน

.......................

และนึกถึงคำถามที่อยู่ในบรรทัดแรก........

---------------------------------------

อะไรทำให้เธอทรมานใจที่สุด ?

.............................

นั่นคือ คำว่า 'ความรักขึ้นอยู่กับคนสองคน' กับ สายฝน และ ดอกกุหลาบ